سلام به منزلگاه شهدا...

اگر می خواهی اولین منزلگاه شهدا را ببینی دوکوهه رو ببین...

اگر رفتی دعا کن که شهدا یه نگاه کوچکی به ما هم بندازند...

شاید ما هم دعوت شدیم...

سلام به شلمچه...

سلام به کربلای 5...

هر جاش که پا بزاری قطره قطره خون شهدا ریخته است...

سلام به اروند...

سلام به موج های خروشان...

سلام به رودخانه ی  بی رحم...

                             ---------------------------------------------------------------------------------------

           یه خاطره

اردوی بچه بسیجیا موقع تعطیلات نوروز، مناطق جنگیه جنوبه.

من در سالهای 1383و84 از طرف بسیج سلمان کن به این مناطق رفتم.

از کلیه ی مناطق به غیر از فکه دیدن کردم. ( هنوز هم آرزو به دل دیدنش موندم)

ولی هیچ سالی برای من مثل سال 1385 نبود . چون بیشتر بچه های بسیج ما از مناطق جنوب بازدید کرده بودند مسئولان ما تصمیم گرفتند ما را به جایی ببرند که تا حالا نرفتیم.

ما نمی دانستیم که امسال عید اردویی داریم یا نه. تا اینکه به ما خبر دادند در تاریخ 9/1/1385 برای بازدید از مناطق غربی کشور به سمت کرمانشاه می رویم. خیلی خوشحال شدیم. چون     می خواستیم جایی رو ببینیم که در موردش خیلی حرفها شنیده بودیم.

روز هشتم عید  رفتم پیش مادرم .  اون لحظه خیلی تو جو بودم . چون فکر و ذکرم شهدای غرب و حالات و رفتار اونها بود. بهش گفتم مامان اگه منو ندیدی حلالم کن . آقا چشمت روزه بد نبینه ، نزدیک بود سرو صورت ما رو بیاره پایین  .... 

 خلاصه روز موعود فرا رسید.  یادمه روز شهادت امام حسن (ع) بود. وقتی که می خواستیم راه بیفتیم همه این اضطرس را داشتیم که مبا دا اونجا هوای خوبی نداشته باشد.

نیمه های شب به شهر کرمانشاه رسیدیم . در یک مدرسه شب را گذراندیم . صبح بعد از خوردن صبحانه به سمت شهر پاوه حرکت کردیم . در شهر پاوه از چند جا دیدن کردیم. خونه یکی ازخانواده های شهدا هم رفتیم . خانواده ی 3  شهید که هرکدام به  نحوی شهید شده بودند .

بعد از پاوه  به شهرنودشه رفتیم . عجب شهری بود ... در این مدت که ما در آنجا بودیم مردم آنجا خیلی به ما کمک می کردند و خیلی خوشحال بودند که ما برای زیارت مناطق جنگی، استان کرمانشاه را انتخاب کرده ایم . چون هیچ سالی هیچ کاروانی به آن مناطق نمی رفت و ما اولین کاروان بودیم . بعد از نودشه به باینگان رفتیم . آنجا هم شهر خوبی بود .

خلاصه بعد از چهار روز رویایی ما به تهران بازگشتیم .

در این مدت من خیلی چیزهارو دیدم ...

مناطق زیبا و سرسبز استان کرمانشاه ....

مناطق جنگی و سرد آنجا که اگر ما بخواهیم  دو سه ساعت در آنجا بمانیم باید یکماه خونه بخوابیم ...  چه برسه بخواهیم چند ماه در آن کوه و کمر بجنگیم ...

  ومردمان خونگرم  و مهربان استان کرمانشاه....

امیدوارم  امسال هم  بتونم برای دیدن شهرهای دیگر مناطق غرب به آنجا برم .

شهدای غرب ما خیلی غریبند .

                                            ما با رفتنمون به آنجا باعث خوشحالی آنها می شویم . 

                --------------------------------------------------------------------------------------------